Страницы

вторник, 5 апреля 2016 г.

Վերլուծություն

Արհեստը մի այնպիսի բան էոր ամենայն մարդ պիտի գիտենաթե՛ ծառա լինիթե՛տեր,թե՛թագավոր և թե՛իշխան:
  
Առաջին մտքում ասվում է ,որ արհեսը մի բան է ,որ ամեն մարդ պետք է իմանա թե՝ ծառա, տեր ,թագավոր կամ իշխան: Այս նույնը արտահայտվում է ,,Անահիտ,, հեքիաթում և արհեստը փրկում է թագավորին:
Բոլոր արարածներն ատում են ծուլությունըոր մայրն է ամենայն չարյացև ապացուցանումաշխատությաներջանկության միակ աղբյուր լինելըՉաշխատողը ցեց էոր ուտում էուրիշի աշխատանքը:
 Երկրորդ մտքում ասվում է ,որ ծուլությունը չարության մայրն է: Մարդը սկսում է ծուլանալ: Ընտանիքի անդամները սկսում են օգնել նրան: Օգնում են տարբեր դժվարին գործերում : Նա սկսում է դառնալ ավելի պահանջկոտ, և նրա հոգին սկսում է կեղտոտվել:
Բաւական չէ ազգասէր և հայրենասէր ըլլալըպէտք է քիչ մըն ալ լեզուասէր ըլլալպէտքէ  սիրել, պաշտելգգուել հարազատ  մոր հարազատ լեզուն։ Այս սերմը միայն կը բանայ մերառջև լազուի անհատնում ճոխութիւնըանոր նրբութիւնը և քաղցրութիւնը։ 
Երրորդ մտքում ասվում է ,որ ամեն մարդ պետք է իր լեզուն մաքուր պահի: Պետք չէ միայն պաշտել քո երկրի հռչակավոր մարդկանց ,պետք է ուրիշների ապացուցել ,որ քո լեզուն մաքուր է ,որ քո երկրի արհեստը շատ լավն է:


Комментариев нет:

Отправить комментарий