Страницы

суббота, 8 октября 2016 г.

Ձյունիկ լուսին
Սարի ուսին,
Դեղին-կարմիր շաղալեն,
Ալիք-ալիք խաղալեն,
Ծովի ծոցին՝
Ալ ժապավեն
Տվել բոցին։

Ծառեր, հողմեր,
Ամեն կողմեր,
Թռչուն դառել երգելով,
Հեռու-հեռու հերկելով,
Երան-երան
Թռչելով
Օդի վրան։
Այնքան ձյուն էր եկել, որ նստել էր սարերի գլխին։Երեխաները դրսում խաղոււմ էին։Ձմեռը վերջացավ, ծառերը և տերևները սկսեցին գունազարդվել, թռչունները սկսեցին երգել։ Այս բանաստեղծությունում ուզում է ասել, որ ամեն ինչ փոփոխական է, այս բանաստեղծությունը կարելի է նաև համեմատել կյանքի հետ։

Комментариев нет:

Отправить комментарий