Страницы

вторник, 23 мая 2017 г.

Տասնհինգ տարի առաջ՝ խորը հավատամերժության ժամանակներում, ճանապարհորդը կնոջ և ընկերոջ հետ Ռիո դե Ժանեյրոյում էր: Երբ նրանք բարում նստած խմում էին, բար մտավ ճամփորդի հին ծանոթներից մեկը, ում հետ նա անցկացրել էր 60-70- ական թվականների խենթ ժամանակները:
-Հիմա ի՞նչ բանի ես, - հարցրեց զբոսաշրջիկը:
-Հոգևորական եմ, - ասաց ընկերը:
Երբ նրանք դուրս եկան բարից, ճանապարհորդը ցույց տվեց մայթի վրա քնած երեխային և ասաց.
-Տեսնո՞ւմ ես՝ ինչպես է Հիսուսը անհանգստանում այս աշխարհի համար:
-Իհարկե տեսնում եմ, - ասաց հոգևորականը, - նա երեխային հենց քո առաջ է դրել, որպեսզի համոզվի, որ դու իսկապես տեսնում ես նրան և կարող ես ինչ-որ բան անել նրա համար:

Այս պատվածքում ասվում է, որ Աստված մարդուն ուզում է ստուգել, նա ոզում է իմանալ թե մարդուն նա ստեղծել է ճիշտ նպատակով, որ մեկը մյուսին օգնի, թե մեկը մյուսին վնասի: Դրանով Աստված ուզում է ասել, որ իր հավատարիմ աշակերտներին նա կարող է թույլ տալ հոգ տանել մեկի համար:

Комментариев нет:

Отправить комментарий