Страницы

среда, 24 мая 2017 г.

Պատմել պատրիկների և պլեբեյների պայքարի մասին;
Կպատմեմ:
Համեմատել Հռոմի կառավարումը արքայական և հանրապետական ժամանակաշրջաններում;
Թագավորության ժամանակաշրջանում (մ.թ.ա. 754-ից  մ.թ.ա. 509) ձևավորվել են հռոմեկան ժողովուրդըհռոմեկան պետական կարգը,կարևոր որոշումները ընդունել է ժողովրդական  ժողովըընտրել թագավորինորին կից ստեղծվել է պետության խորհուրդը՝Ծերակույտը:Հանրապետության ժամանակաշրջանում (մ.թ.ա. 509-ից մ.թ.ա. 27) Հռոմ կառավարել են կոնսուլներըպահպանվել ենժողովրդական ժողովը և Ծերակույտը:
Արքայական ժամանակաշրջաններում
Պատմել Սպարտակի ապստամբության մասին;
Սպարտակի ապստամբությունը

Ինչպես արդեն նշել ենքհամաշխարհային տերության ձևավորման ընթացքում ստրուկների թիվը Հռոմում շեշտակի աճել էրՆրանք կատարումէին ամենածանր աշխատանքները և ապրում ամենասուղ պայմաններումԴա տեղիք էր տալիս ապստամբությունների:
Հռոմեական ստրուկների ամենահզոր ապստամբությունը տեղի է ունեցել Ք.ա. 73–71 թ.: Այն սկսել են մի խումբ գլադիատորներՎերջին ներսստրուկ մարզիկներ էինորոնք կրկեսում մարտնչում էին միմյանց դեմՂեկավարը Սպարտակն էրՇուտով նրանց միացան հազարավոր այլստրուկներՇուրջ երեք տարի նրանք ավերում էին հռոմեական գյուղերն ու քաղաքները`   պարտության մատնելով կառավարության զորքերին:
Միայն ուժերի գերագույն լարումով հռոմեացիները հաղթանակ տոնեցին ստրուկների նկատմամբՆրանք կոտորեցին ապստամբներիմեծամասնությանըիսկ գերի ընկածներին կենդանի խաչեցինԱյդ դաժանությամբ պետությունը ցանկանում էր վախ ներշնչել բոլոր ստրուկներին:

Ապացուցելոր Հռոմում հանրապետական կարգի ճգնաժամն անհաղթահարելի էր:
Ք.ա. II–I դարերի ճգնաժամը
Արհեստներն ու առևտուրը թույլ էին զարգացածՉափավոր էր նաև ավագանու կենցաղըՔայքայվեց և քանակապես կրճատվեց միջինգյուղացիությունըԼեգիոնի զինվորները գյուղացիներ էինորոնք ծառայում էին տերության տարբեր ծագերումԱնընդհատ զոհեր էին լինում:Կենդանի մնացածներն իրենց տնտեսությամբ չէին զբաղվումՈւստի զինվորները չնչին գներով վաճառում էին իրենց հողակտորները ևզորացրվելուց հետո հեռանում ՀռոմՆրանք ապրում էին պետությունից տրվող նպաստի հաշվին:
Այս փոփոխությունների հետևանքով ժողովրդի կամքն արտահայտող Աշխարհաժողովը կորցրեց իր ազդեցությունըԱռաջնությունն անցավավագանուն և Ծերակույտին:
Ընկել էր նաև բանակի մարտունակությունըՀամընդհանուր զինապարտությունն այլևս արդյունավետ չէրՀռոմն փորձեց հեռատես գործիչներինհանգեցնել այն համոզմանոր անհրաժեշտ են արմատական փոփոխություններԱռաջին քայլերն արեց Տիբերիոսը և ԳայոսըՔ.ա. 130-ից 120թվականներին նրանք հանդես եկան բարեփոխությունների ծրագրով:
 Պահանջվում էր վերականգնել միջին գյուղացիությունը՝ հասարակական դաշտից հողակտոր տրամադրելով յուրաքանչյուր ցանկացողի,Աշխարհաժողովին վերադարձնել իշխանությունըստեղծել արհեստավարժ բանակԻտալիայի բոլոր դաշնակիցներին տալ հռոմեականքաղաքացու իրավունքԾերակույտը և ավագանին կատաղի դիմադրություն ցույց տվեցինՏեղի ունեցավ զինված ընդհարումըորի ընդհացքումզոհվեցին հազարավոր մարդիկ:
Գրաքոսների գործն ապարդյուն չանցավՆրանք հասցրին զգալիորեն վերականգնել միջին գյուղացիությունը:  Շուտով իտալական դաշնակիցներնստիպեցին Հռոմին`   ճանաչելու իրենց որպես լիիրավ քաղաքացիներ:
Ճգնաժամի հաղթահարման մեկ այլ փորձ ձեռնարկեց զորավար Կոռնելիոս Սուլլան Ք.ա. 82–78 թ.: Նա իր բանակով գրավեց Հռոմը և իրեն հռչակեցբռնապետ (դիկտատոր): Սուլլան նույնպես երազում էր վերադառնալ դեպի բարի անցյալ, Ծերակույտի դերն ընդլայնել ի հաշիվ Աշխարհաժողովի:Իսկ Ծերակույտն էր պետք էր ենթարկել բռնապետին:
Ընդդիմությանը վերջ տալու նպատակով սպանվեցին բռնապետի հազարավոր հակառակորդներ:
Սուլլայից հետո ծայրաստիճան սրվեց Հռոմի ներքին դրությունը:


Комментариев нет:

Отправить комментарий