Страницы

понедельник, 5 ноября 2018 г.

Քերականություն

Մայրը ձեռքի դերձանը ցած դրեց և գլուխը տարուբերելով՝ասաց տղային, որ չգիտի, թե ինչ կաներ հայրը, եթե այժմ իրենց կողիքն լիներ:
29. Կրտսեր քույրս, հենց որ մենակ էինք մնում, ասում էր, որ ընչացքս արդեն սևացել է, որ տան տղամարդը ես եմ և ես էլ պետք է որոշեմ, թե ինչ անենք:
30. Սահակը հարցրեց ծերունուն, թե արդյոք ճանաչեց իրեն, որ նա իր հոր զինակիցն է եղել:
31. Տեսնելով տնօրենին՝քարտուղարը հարցրեց, թե ինչու է նա քաղաքում մնում, չէ որ այստեղ մնալով նա վտանգի է ենթարկվում:
32. Ծերուկը, վեր կենալով տեղից, ասաց ինձ, որ ես լավ խորհեմ անելիքս մինչև վճռական քայլ կատարելը:
33. Նա ավելացրեց՝ ասելով, որ նա միայն զգուշացնում է, սպարապետին, մնացածը նա որոշի:
34. Լևոնը խորին հուզումով ասաց Սոնային, որ նա չի սխալվում, ինքը միանգամայն աննրբանկատ եղավ իր նկատմամբ:
35. Խմբավարը, ժպիտը դեմքին, ինձ և մյուս ունկնդիրներին հարցրեց, թե մենք շարունակո՞ւմ ենք պնդել, որ մենք՝մրցույթի մասնակիներս, անհաջողության ենք մատնվել:
36. Սեթը հաճախ էր ինքն իրենց հարց տալիս, թե ինչու նա խառնվեց այդ գործին, ինչու ընկերները մենակ թողեցին իրեն, նրանք կներե՞ն իրեն և ե՞րբ կներեն:
37.Բարձրաձայն մտորում էի, որ ես նրան ծնողներիս շնորհիվ  ճանաչեցի, և նա էլ դա չպետք է մոռանա:
38. Ընկեր հայտնեց ինձ, որ երիտասարը վաղը պիտի իր բանաստեղծությունները կարդա և ուզում է իմ կարծիքն իմանալ:

Комментариев нет:

Отправить комментарий