Страницы

вторник, 31 марта 2020 г.

Բանաստեղծություն

Մի օր
ձեռքիս փոխարեն,
որ ակնոցս է վերցնում,
լռություն կլինի…
…Ու հայացքիս…
…Ու ձայնիս…
Հեղինակը ցանկանում է ասել, որ ոչինչ մեր կյանքում հավերժ չէ։ Ամեն ինչ մի օր ավարտվում է։ Բոլորն էլ մոտենում են իրենց ավարտին, ոմանց համար սպասված, ոմանց համար ոչ։ Պետք է ուրախանալ ամեն օրով, որը մենք անցկացնում ենք, չմտածելով վերջին օրվան համար, որովհետև մտածելով մահվան մասին, վախենալով մահից, դուք ձեր ներկա կյանքն եք փչացնում։ 

Комментариев нет:

Отправить комментарий