Страницы

суббота, 19 декабря 2020 г.

Հին աստվածներ

 Պիեսը Աբեղայի և Վանահոր մասին է։ Աբեղան, ով մոլորվելով երազների, ցնորքների, աշխարհում, այլևս չի կարողանում ապրել տանջանքներով լի աշխարհում, երբ ալեկոծված ծովից իր ռեֆլեկսներին հետևելով փրկում է Սեդային, նա վերջնականապես կորցնում է իր հանգիստը։ Միաժամանակ վանահայրը դժվարությամբ խոստովանում է ինքն իրեն, որ կառուցվող եկեղեցին նվիրված է իր՝ Հովհաննես անունով նախկին երիտասարդի և իշխանուհու՝ Մարիամ անունով նախկին օրիորդի սիրուն, որը դեռ վառվում է երկուսի հոգում: Այս պիեսի գլխավոր իմաստն այն է, որ մարդու կյանքի ցանկացած փուլերում լինում են այնպիսի պահեր, երբ նա սկսում է կռվել ինքն իր հետ, այդ պայքարում ոչ հաղթող է լինում ոչ էլ պարտվող։ Այդ պայքարը փոխում է մարդու էությունը, մտածելակերպ և աշխարհայացքը։ Նա սկսում է ամենինչին նայել տարբեր անկյուններից, և սովորաբար այդ պայքարից հետո մարդիկ հիասթափություն են ապրում։


Комментариев нет:

Отправить комментарий