Страницы

среда, 6 апреля 2022 г.

Վահան Տերյան ,,Ցնորքը,,:

 


Ինձ չես սիրում, ուրիշին,
Ուրիշին ես սիրում դու —
Եվ անզոր է ու չնչին
Քո դեմ տանջանքն իմ հոգու։

Դու անցնում ես ամեն օր,
Անցնում՝ ինձ չես նկատում,—
Եվ դարձել եմ ես սովոր
Քամահրանքիդ անհատնում։

Քեզ խոնարհ՝ ամեն անգամ
Գլուխ եմ տալիս խոնարհ,
Բայց ես աղքատ եմ այնքան,
Այնքան թշվառ քեզ համար։

Ամենքինն ես, իմը չես,
Ամենքին ես սիրում դու.
Ա՛խ, ոսկով են գնում քեզ,
Անհաս ցնորք իմ հոգու…

Այս բանաստեղծության մեջ Տերյանը անթերի կերպով ներկայացնում է անպատասխան սիրո զգացմունքը։ Տերյանի սիրած էակը սիրում էր ուրիշին։ Դա կոտրում էր Տերյանի սիրտը։ Նա անկարող էր ինչ-որ բան փոխել։ Վահան Տերյանը կարող էր միայն համակերպվել և ապրել այդ էակին սիրելով, միևնույն ժամանակ գիտակցելով, որ այդ սերը երբեք փոխադարձ չի լինի։ Տերյանը սիրում էր, բայց սիրված չէր։

Անպատասխան սերը չափազանց դաժան և ցավոտ զգացմունք է, որը կատարելապես ներկայացված է Վահան Տերյանի այս բանաստեղծության մեջ։

Комментариев нет:

Отправить комментарий