Страницы

понедельник, 27 февраля 2017 г.

Փետրվարի 20 — մարտի 9 — մայրենիի ստուգատեսին ընդառաջ
  1. Ստեղծագործական աշխատանք (թեման՝ սովորողի ընտրությամբ, ուսուցչի առաջարկով):
Հոգի
Մարդու հոգին լինում է հիմանականում երկու տեսակի՝ բարի և չարԲարիմարդիկ միշտ օգնում են իրենց բարեկամներին, ընկերներիներբեք չենհակաճառում մեծերինՉար հոգի ունեցող մարդիկ կատարում են հակառակն:Բայց իմ կարծիքով կա մարդու հոգու երրորդ տեսակն ,որն ներառում է նշվածերկու տեսակները:Որոնք բարի են , սակայն տարբեր պատճառներով շուտ ենափերից դուրս գալիս և անում կամ ասում են բաներորոնք երբեք չէին անիհանգիստ ժամանակ:Մարդկանց հարաբերություններում միշտ պետք  է պահել չափի զգացումը
  1. Թարգմանական աշխատանք (թեմանբնագավառը՝ սովորղի ընտրությամբ,ուսուցչի առաջարկով):
 
  1. Գրաբարյան տեքստերի ընթերցում-ձայնագրում, փոխադրում արդի հայերենի:
Գրաբար
Վարդան Այգեկցի
Կտակ վասն գանձի
Իմաստասէր ոմն աղքատ ունէր ծոյլ որդիս եւ ի ժամ մահուն կոչեաց զորդիսն եւ ասէ.
Ո՛վ որդեակքբազում գանձ կայ պահեալ ի հարցն իմոց յայգին մերիսկ զտեղին ոչցուցանեմ ձեզայլ որ աշխատի ևւ խորագոյն փորէնա գտանէ զգանձն:
Եւ յետ մահուն հօրնսկսան որդիքն ջանալ մեծաւ աշխատութեամբ եւ խորագոյնվարէինեւ ամէն մէկ իւրն ջանայրզի ինքն գտցէ զգանձն:
Եւ սկսաւ այգին աճիլ եւ զօրանալ եւ ետ բազում պտուղ եւ ելից զնոսա գանձիւ:
Աշխարհաբար
Որդյակներ ,բազում գանձեր կան պահված ,իմ հայրերի կողմի թողած այգում մեր ,իսկտեղը ցույց չեմ տալիս ձեզայլ ով աշխատի և խորագույն փորի ,հենց նրան կգտնիգանձըԵվ հոր մահից հետո սկսեցին որդիները տանջվել մեծ աշխատասիրությամբ ևխորը փորում էին , ամեն մեկը տանջվում էր այնպես ,որ գտնի գանձըԵվ սկսեց այգինաճել և հզորանալ ,տվեց բազում պտուղ և լրցրեց նրանց գանձով:
Փետրվարի 20 — մարտի 9 — մայրենիի ստուգատեսին ընդառաջ
  1. Ստեղծագործական աշխատանք (թեման՝ սովորողի ընտրությամբ, ուսուցչի առաջարկով):
Անձրև
Երկինքը մռայլ էանձրև է  գալիսառերը և ծաղիկները ծաղկում ենհողը թացէամպերը խիտ են և սևտերևները կանաչել են,ամպերը ծածկել են արևին:Թռչունները չեն երգում,կայծակը տանջում է ամպերին և լացացնում:Մարդկանց հոգին մռայլվել է, նրանք կարծում են թե անձրև ավարտ չի ունենա: Թռչուններին ահնար է նկատել երկնքում, աստված գիտի ՝որտեղ են թաքնվել:Անձրևի կաթիլները կարծես  ծանոթ մեղեդի են նվագում և չհանձվելով փորձում քնեցնել բոլորին:
 
Թարգմանական աշխատանք (թեմանբնագավառը՝ սովորղի ընտրությամբ,ուսուցչի առաջարկով):
 
  1. Գրաբարյան տեքստերի ընթերցում-ձայնագրում, փոխադրում արդի հայերենի:
 
8:23 Եւ իբրեւ եմուտ ի նաւն, գնացին զկնի նորա աշակերտքն նորա:
 
Եվ երբ նա մտավ նավն, գնացին իր ետևից իր աշակերտքներն բոլոր:
 
8:24 եւ ահա շարժումն մեծ եղեւ ի ծովուն մինչ նաւին ծածկել յալեաց անտի, եւ ինքն ննջէր:
 
Եվ մեծ շարժումն ծովում ծածկել նավն ալիքներով, և նա քնեց:
 
8:25 Եւ մատուցեալ աշակերտքն յարուցին զնա եւ ասեն. Տէր, փրկեա զմեզ զի կորնչիմք:
 
Եվ աշակերտն նրան արթնացրեց և ասաց, որ տեր կփրկի մեզ մահից:
 
 
 
8:26 Եւ ասէ ցնոսա. Ընդէ՞ր վատասիրտք էք, սակաւահաւատք: Յայնժամ յարուցեալ սաստեաց հողմոցն եւ ծովուն, եւ եղեւ խաղաղութիւն մեծ:
 
Եվ նա ասեց բոլորին: Դուք վատասիրտ եք, սակավահավատք: Հետո նա կանգեց հանգստացրեց հողմին և ծովին, և տիրեց մեծ խաղաղություն:
 
8:27 Եւ մարդիկն զարմացան, եւ ասէին. Որպիսի՛ ոք իցէ սա, զի եւ հողմք եւ ծով հնազանդին սմա:
 
Եվ մարդիկ զարմացան և ասեցին: Որ մեկն ինձ ասեց, որ հողմը և ծովն հնազանդ են իրեն:
 
Փետրվարի 20 — մարտի 9 — մայրենիի ստուգատեսին ընդառաջ
  1. Ստեղծագործական աշխատանք (թեման՝ սովորողի ընտրությամբ, ուսուցչի առաջարկով):
Ներելու ունակություն
Ներելասում  ենոր ներում են ամենաուժեղ անձնավորություններըմեծահոգիմարդիկ:Լսել եմոր սխալվելը մարդկային հատկանիշ է , բայց սխալդխոստովանելը գերմարդկային:Իհակե,  եթե ինքդ ես սխալվելամոթ բան չէներողություն խնդրելըբայց երբ քեզ են վիրավորում , կարծում եմ պետք չէարագ  ներել և հաշտվելպետք է պայքարել ու ստիպել դիմացինիդ իր սխալըխոտովանելեթե միանգամից ներմում ես , ըստ ինձ դա թուլության նշան էոչթե մեծահոգության:
 
2.Թարգմանական աշխատանք (թեման, բնագավառը՝ սովորղի ընտրությամբ, ուսուցչի առաջարկով):
 
3.Գրաբարյան տեքստերի ընթերցում-ձայնագրում, փոխադրում արդի հայերենի:
Խնդրեցէ՛ք՝ եւ տացի ձեզհայցեցէ´ք՝
եւ գտջիքբախեցէ´ք՛ եւ բացցի ձեզ։
Զի ամենայն որ խնդրէ՛ առնուեւ
որ հայցէգտանէեւ որ բախէբացցի նմա։
Խնդրեցեք և կտա ձեզփնտրեցեք և կգտնեք
Բախեցեք և կբացվի ձեր առաջ։
Որովհետև ով խնդրում է ստանում է։
Եվ ով փնտրում է գտնում է։
Ով բախում է՝ բացվում է նրա առաջ։
 
Փետրվարի 20 — մարտի 9 — մայրենիի ստուգատեսին ընդառաջ
  1. Ստեղծագործական աշխատանք (թեման՝ սովորողի ընտրությամբ, ուսուցչի առաջարկով):
 
2.     Գիրքը գիտելիքի առաջնային աղբուր էԳրքի օգնությամբ մարդը կարողանում էիմանալ շատ ուշագրավհետաքրքիր տեղեկություններ: Տեխնալոգիաններիզարգացմանը զուգընթաց նվազում է գրքի կարևորությունը՝ամեն ինչ կահամացանցումանհրաժեշտ է ընդամենը փնտրել:Սակայն այն հաճույքըոր ստանումես գիրք կարդալուցթերթելուցոչինչով հնարավոր չէ փոխարինել:Իմ ընկերՀարությունյան  Տիգրանը գրքեր շատ է սիրում , նրա համար ամենալավ նվերը գիրքնէես մի ժամանակ համաձայն չէի նրա հետբայց հիմա ես էլ եմ շատ ուրախանում երբինձ գիրք են նվիրում:
 
3.     2.Թարգմանական աշխատանք (թեման, բնագավառը՝ սովորղի ընտրությամբ, ուսուցչի առաջարկով):
 
3.Գրաբարյան տեքստերի ընթերցում-ձայնագրում, փոխադրում արդի հայերենի:
 
 
Մտէք ընդ նեղ դուռնքանզի ընդարձակ էդուռնն եւ համարձակ ճանապարհնորտանի իկորուստեւ բազումք ենոր մտանեն ընդ նաՔանզի անձուկ է դուռնն եւ նեղճանապարհն`  որ տանի ի կեանսեւ սակաւք ենոր գտանենզնա:
Մտեք նեղ դռնովքանի որ լայն է կորստյան տանող դուռը։ Եվ ճանապարհըընդարձակ։ Եվ շատ են նրանքոր մտնում են դրանով։ Իսկ դեպի կյանք տանող դուռընեղ է և ճանապարհը դժվար։ Եվ քչերն են միայնոր գտնում են այն։
 
Было мне одиннадцать лет, все шло хорошо, из денег я предпочитал красные десятки, хотя давали мне в школу максимум желтоватые рубли. Тем не менее копейки все равно за людей мною не воспринимались, но лишь до тех пор, пока я не получил в подарок копилку. Опустив в классического борова первую монету, я сразу же лишился рассудка. Откуда-то взялась патологическая жадность и развился слух. Тратить деньги я перестал в принципе, а звон выпавшего из кармана чужого медяка начал слышать за несколько километров. Мне до дрожи в пятках хотелось поскорее наполнить свиноподобный сундучок и посчитать сокровища. Я даже начал взвешивать копилку на безмене, чем немало озадачил родителей, которые не понимали, как можно перевести силу тяжести в суммы. Незадолго до окончательного заполнения фарфоровый сейф переехал ко мне в кровать. Я засыпал и просыпался с ним в обнимку, так как боялся, что чудовища, вроде бы переставшие жить под моей кроватью уже пару лет как, вернутся и украдут накопленное.
Ես 11 տարեկան էիամեն ինչ  լավ էրգումարներից ես նախընտրում էի կարմիր տասանոցները,չնայած դպրոց գնալու համար ինձ տալիս էին դեղնավուն ռուբլիներԱյնուամենայնիվ կոպեկիարժեքն իմ կողմիցչէր ընկալվումմինչև այն պահըերբ ես նվեր ստացա կասսաՆրա մեջ իջեցլով առաջին կոպեկը ես լիովին կորցրեցի ինձԻնչ-որ տեղից առաջացավ պաթոլոգիակ անագահությունը և զարգացավ լսողությունսԵս այլևս գումար չէի ծաղսումիսկընկնող կոպեկի ձայնը ես սկսեցի լսել մի քանի կիլոմետրհեռավորությունիցԵս մինչևկրկունկներիս սառսուռն ուզում էի ինչքան հնարավոր է շուտ լցնել ռուբլիներովխոսանման կասսան և հաշվելգանձերըԵս նույնիսկ սկսեցի կշռել կասսան կշեռովորից հետո ծնողներիս մոտ առաջացավ տարակուսանքորովհետևնրանք չէին հասկանումթե ինչպես է հնարավոր զանգվածը դարձնել գումարՄինչևկասսայի լիովին հավաքվել ,այն տեղափոխեցի իմ մահճակալԵս քնում և արթնանում էին կասսան գրկածորովհետև վախենում էիոր հրեշնորն վերջերս  է հեռացել իմմահրճակալի տակից ,կգա և կգողանա կուտակվածը:
Приближался Новый год. Я ожидал различных зимних подарков и собирался либо купить коньки к подаренной клюшке, либо наоборот. Чуть ли не второго января я торжественно расколотил ларец, растекся между монетами, облобызал каждую, посчитал несколько раз, разложил по номиналу и увидел нирвану всеми доступными на тот момент глазами. Ненадолго вернувшись в реальный мир, я задумался, как же это все поменять на бумажные деньги. Пришлось обратиться к бабушке, которая умилилась малолетнему скряге и согласилась помочь. На следующий вечер она сообщила, что обмен произошел, но попросила эти деньги на пару дней в долг. Я был горд – профинансировать практически главу семьи, это ли не верх могущества? Проценты брать не стал. Еще через день бабушка попала в больницу, о чем я узнал из случайно услышанного разговора родителей.
Մոտենում էր Նոր ՏարինԵս սպասում էի տարբեր ձմեռային նվերների ևպատրաստվում էի կամ գնել դահուկ ինձ նվիրված փայտի համար կամ հակառակը:Գրեթե հունվարի երկուսին ես կոտրեցի կասսանհավաքեցի բոլոր կոպեկները,համբուրեցի բոլորըհաշվեցի մի քանի անգամդրեցի հերթականությամբ և նայեցինրանց բոլորին՝ հասանելի ինձ աչքերովՀետո վերադառնալով իրական աշխարհեսմտածեցիինչպես դրանք դարձնել թղթադրամներՍտիպված եղա դիմել տատիկին,որն համաձայնվեց օգնել ինչ-որ փոքր ժլատի : Հաջորդ գիշերն նա ասեցորփոփոխությունը կատարվել էբայց խնդրեց վերցնել այդ գումարն մի քանի օրիցԵսհպարտ էիոր հովանավորեցի գրեթե ընտանիքի ամենագլխավորինդալիազորության վերջին աստիճանը էրՏոկոսներ չվերցրեցիՄեկ օր անց տատիկնհայտվեց հիվանդանոցումայդ ամենը ես լսեցի ծնողներիս խոսակցությունից:
Я, как мне кажется, не самый плохой человек и точно был хорошим ребенком. Меня близкие любили, и я их любил, заботился о них, рисовал открытки, читал с табуретки стихи, писал про семью в стенгазете, гордился, ценил, но в тот момент, когда я услышал о бабушкином несчастье, темная сила затоптала все ростки добродетели на поверхности моей души.
Ինչքանոր ինձ թվում էես  ամենավատ մարդը չեմ և հաստատ եղել եմ լավ երեխա:Ինձ մտերիմներս սիրում էինես նույնպես սիրում էին նրանցհոգ էին տանում նրանցմասիննկարում էի բացիկներաթոռի վրա նստած կարդում էիբանաստեղծություններգրում էի ընտանիքի վերաբերյալ և հետո այն ապրացնումպատինհպարտանում էին ինձնովգնահատում էին , բայց այդ պահիներբ ես լսեցիտատիկի հետ կատարված դժբախտության մասինսև ուժը ոտնակոխ արեցառաքինության բոլոր ծիլերն իմ հոգու:
«А что будет с моими деньгами, если…» Я возненавидел эту мысль, как только она появилась, и загнал ее в самый дальний угол моей головы, но и оттуда она сверкала пурпурно-фиолетовым. Нет, я, конечно, переживал, даже плакал, но мысль-то проскочила. Мне стало очень стыдно, мерзко и противно из-за ее рождения. Ох уж эти метания порядочного человека, которые на корню убивают возможность спокойного совершения непорядочных поступков!
Ինչ կլիսի իմ գումարին հետեթե……: Ես ատեցի այդ միտքըայն պահին հենց այնառաջացավ և այդ միտքն հասցրեցի ամենահեռու կետն իմ գլխիբայց միևնույն է նաայտեղից պսպղում էր մանուշակագույն գույնովՈչես իհարկե է անհանգստանումէինույնիսկ լաց էի լինումբայց հնարավոր է ,որ այն կատարվեր : Ես սկսեցի ամաչելև զզվել նրանիցոր տատիկս ծնվել էՕ՜,այդ պարկեշտ մարդու զգացումնհնարավորություն չի տալիս կատարել անարժանապատիվ գործեր:
На мое и общее счастье, скоро выяснилось, что жизни бабушки ничего не угрожает, и я вновь начал ощущать себя достойным сыном своих родителей, пока опять же не подслушал разговор о потенциальных проблемах с бабушкиной памятью после случившегося.
Իմ և շրջապատի ուրախությամբշուտով պարզվեցոր տատիկի կյանքի ոչինչ չիսպառնումև ես նորից սկսեցի զգալ ինձ արժանապատիվ տղան իմ ծնողներիմինչևնորից լսեցի խոսակցություն պոտենցիալ խնդիրների տատիկի հիշողության հետոկատարվածից հետո:
Пока речь шла о жизни и смерти, свет во мне, разумеется, побеждал тьму, и я, конечно, не думал о деньгах, если не считать самого первого мгновения. Но вот теперь дьявол занялся мною всерьез, и он был в мелочах, точнее, в мелочи.
Երբ խոսը գնում է կյանքի և մահվան մասինլույսն իմ մեջիհարկե հաղթում էր մթին,և ես իհարկե չէի մտածում գումարի մասինեթե չհաշվենք ամենառաջին պահերի:Բայց արդեն սատանան զբաղվեց ինձնով լրջորենև այն անում էր մանրամասներին,ավելի ճիշտ մանրամասնորեն:
Я живо представил себе, как здоровая и невредимая бабушка возвращается домой, все счастливы, она все помнит, кроме своего долга. Воспаленное воображение нарисовало мне именно такую картину частичной потери памяти. «Лучше она бы что-то другое забыла, например про тройки в четверти или про разбитую вазу, но ведь не вспомнит именно про деньги, уж я-то чувствую». Пару дней я провел детально изучая амнезию по имевшейся в доме медицинской литературе. Обретенные таким образом знания меня не порадовали. Настроение ухудшилось до предела.
Ես տեղում պատկերացրեցի ինձինչպես առողջ և անվնաս տատիկն վերադառնում էտունբոլորը ուրախ եննա ամենինչ հիշում էբացի պարտքիցԵրևակայությանընկարեց ինձ հենց այդպիսի մի նկարհիշողության մասնակի կորուստի վերաբերյալ:Ավելի լավ էր ,որ նա ուրիշ մի այլ բան մոռանալօրինակ երեքների և չորսերի մասին,կամ ջարդված ծաղկամանի մասինբայց նա չի հիշի հենց գումարի մասինախ ես դազգում եմՄի քանի օր ես անցկացրեցի լիովին ուսումնասիրելով ամնիզիյանտանըգտնվող ամբողջ բժշկական գրականության մեջ:Նորահայտ գիտելիքներ ստանալ ինձայդքան էլ չուրախացրինՏրամադրությունս վատացավ մինչև վերջին սահմանը:
Ждать исхода не представлялось возможным, и я напросился на визит в больницу. Разумеется, признаваться в своих страхах у меня в планах не было, но как-то прояснить ситуацию с бабушкиной памятью хотелось.
Սպասել արդյունքին հնարավոր չէրև ես խնդրեցի գնալ հիվանդանոցԻհարկե,խոստովանել իմ վախերի մասին չէր մտնում իմ պլանների մեջբայց ինչ-որ կերպպարզաբանել տատիկի հետ կատարվածն ուզում էի:
По дороге я провел разведку.
– Папа, а что, бабушка может про меня совсем забыть? – полным трагического сочувствия голосом поинтересовался я у хорошего врача.
– А что ты натворил? – без тени сомнения в причинах моей сентиментальности отреагировал хороший отец, знавший, с кем имеет дело.
Ճանապարհին ես հետախուզություն կատարեցի :
-Հայրիկ, տատիկը կարող է լիովին մոռանալ իմ մասինլիովին ողբերգական ձայնով հարցրեցի ես, լավագույն  բժիշկին:
-Ինչ ես դու արելառանց կասկածելով  իմ գերզգայունության մեջ, արձագանքեց հայրիկընա գիտեր, թե ում հետ գործ է ունի:
— Я ничего, просто так спросил.— Изобразить научный интерес мне, очевидно, не удалось. 
— Ты не волнуйся, я, если что, про тебя напомню. 
После этих слов я замолчал до самой палаты. 
— Ну вот вы зачем ребенка в больницу притащили? — Бабушка была достаточно бодра. 
— Сам вызвался,— порадовал папа. 
— Спасибо, Сашуль, мне очень приятно, как дела? 
А вот мне не было очень приятно. Вновь на меня напали стыд и самобичевание. 
«Спроси, спроси ее про дни перед больницей»,—шептал в ухо внутренний демон, державший в руках коньки, на которые я собирал деньги. 
— Хорошо,— выдавил я из себя. 
— Очень твоей памятью интересовался,— огрел дубиной меня и демона смеющийся отец. 
Я мгновенно вспыхнул. 
— Моей памятью? — удивилась бабушка. 
Я ненавидел себя, весь мир, деньги, коньки, копилки и особенно папу. 
— Ага, вероятно, рассчитывает, что ты о чем-нибудь забудешь, уж слишком тревожный голос у него был, когда спрашивал.— Отец упивался моментом, не подозревая, что его предположение диаметрально противоположно истине. 
— Слушай, а может, у меня и правда с памятью проблемы? Саня, напомни, что я должна забыть? Я не буду ругать, просто я и правда грехов за тобой не помню 
последнее время. 
Если бы я тогда знал, что такое сюрреализм, то точно бы охарактеризовал ситуацию этим словом. 
— Ты ничего не должна забыть! Я правда просто так спросил, когда услышал про болезнь! Я же все изучаю! — Я уже почти рыдал, но это была правда, я 
практически жил внутри Большой советской энциклопедии, если вдруг узнавал о чем-то новом. 
— Да ладно, успокойся ты, ну забыла — значит, забыла, считай, что тебе повезло,— с улыбкой на лице попыталась успокоить меня бабушка. 
-Ես ոչինչուղղակի հարցրեցի,-  գիտական հետաքրքրություն ցուցադրելակնհայտ է,ինձ չհաջողվեց:
-Դու մի անհանգստացիրեսեթե ինչ-որ բան լինիքո մասին կհիշեցնեմ:
Այս խոսքերից հետո ես լռեցի մինչև պալատն գնալը:
-Ահաինչու եք երեխային բերել հիվանդանոց,- տատիկն եղել է ավելի քան ակտիվ:
-Ինքն պահանջեց,- ուրախացրեց հայրիկն:
-Շնորհակալ եմ Սաշուլինձ համար շատ հաճելի էինչպես ես:
Բայց ինձ այնքան հաճելի չէրԿրկին ինձ վրա հարձակվեց ամոթն և ինքնորոշմանկշտամբումն:
Հարցրուհարցրու իրեն հիվանդանոցում անցկացրած օրերի մասին,- ասում էին իրենականջին ներքին սատանանձեռքում բռնելով коньки, որում ես հավաքում էիգումարը:
-Լավ,- դժվարությամբ ասեցի ես:
-Քո հիշողությամբ շատ էին հետաքրքվել,- հարվածեց ինձ և սատանային փայտովծիծաղացող հայրիկը:
-Ես անմիջապես բռնվեցի:
-Իմ հիշողությամբ,-զարմացավ տատիկն:
Ես ատում էի ինձամբողջ աշխարհնգումարըդահուկներըկասսաները ևհատկապես հայրիկին:
-Իհարկեերևիկարծում էոր դու ինչ որ բանի մասին կմոռանասշատ մտահոգիչձայն ուներ , երբ հարցրեց այդ մասին,- ասաց հայրիկը:
-Հայրիկ չօգտվեց պահիցչկասկանալովոր այն ենթադրությունը տրամագծորենհակառակն է ճշմարտությանը:
-Լսիրհնարավոր էոր իմ հիշողության հետ իսկապես ինչ որ խնդիր կաՍանյահիշեցրու թե ինչ պետք էի ես մոռանայԵս չեմ զայրանաուղղակի ես ինչ-որ վատարարք քեզանից չեմ հիշում:
-Եթե ես այդ պահին իմանաի թե ինչ է սյուրռեալիզմըապա ճիշտ կանեի բնութագրելտվյալ դրությունը այդ բառով:
-Դու ոչինչ չպետք է մոռանասԵս իսկապես ուղղակի հարցրեցիերբ լսեցիհիվանդության մասինԵս արդեն ամենինչ ուսումնասիրում եմ:
-Ես քիչ էր մնում լաց լինեիբայց նրան ինչ ես ասեցի այդ ամենը ճիշտ էրես գրեթեապրում էին Մեծ խորհրդարանային հանրագիտարանի մեջմիայն թե հանկարծիմանայի ինչ-որ նոր բան հիվանդության  մասին:
-Լավհանգստացիր ես մոռացել եմ,- ես մոռացել եմ իմացիր քո բախտն բերել է, -ժպիտով փորձեց հանգստացնել ինձ տատիկն:
 
На этой фразе даже демон внутри меня начал смеяться. Я же просто был готов взорваться на месте. «Повезло?!» 
— Я пошел в туалет,— прикрывая свой отход, произнес я дрожащим голосом, полным обиды и разочарования.
 
«Деньги — зло. Я тону во вранье. Я больше никогда, никогда…» — и далее целый список, заканчивающийся клятвой не давать в долг более, чем готов потерять. Вот такие мысли крутились в моей голове все дорогу из больницы домой.
 
Вечером папа сдал мне мелочь, как это периодически происходило весь последний месяц, и спросил:
 
— Когда копилку-то разбиваешь?
 
Мне стало совсем нехорошо. В списке «никогда более» ложь находилась на первом месте, а рассказать отцу о судьбе накоплений в нынешних обстоятельствах означало бы катастрофу. Редко когда так ясно осознаешь полную безвыходность своего положения.
 
Похолодевшими губами я пролепетал:
 
— Я ее уже разбил, так что мелочь больше не нужна, спасибо.
 
— О как, и сколько насобирал? — не отвлекаясь от книжки, поинтересовался отец.
 
Его равнодушие так диссонировало с бурей, бушевавшей внутри меня, что мне казалось, этот контраст осязаем и виден невооруженным взглядом, как парашют Штирлица в известном анекдоте.
 
— Двенадцать рублей.— Обреченность чувствовалась в каждом слове.
 
— Куда дел?
 
Я как раз в тот момент читал «Колодец и маятник» Эдгара По. В рассказе инквизиция создала комнату, стены которой сжимаются, загоняя жертву в бездонный колодец.
 
— В долг дал,— выполз ответ.
 
«Господи, если он не спросит „кому“, я обещаю тебе… ну, в общем, все обещаю, что хочешь!!!»
 
— Кому? — Папа отвлекся от книги и посмотрел на меня с неподдельным любопытством.
 
Бога нет. Ох. Я опустил глаза, обмяк, усох и начал сознаваться:
 
— Баб…
 
И вдруг зазвонил телефон. Я рванул к нему, как раб с плантации:
 
— Але!
 
— Саня, это бабушка, папа дома? И, кстати, не забудь у меня свои двенадцать рублей забрать, когда в следующий раз придешь.
 
— Да мне не горит.— От моих щек в тот момент можно было прикуривать.— Пап, тебя.
 
За время папиного разговора я стремительно почистил зубы, разделся, лег спать и, понимая, что не засну, стал учиться изображать спящего. Папа так и не
 
заглянул. Я вошел в роль и вырубился.
Эпилог
Через два дня я заехал к бабушке, забрал деньги, положил их в варежку, которую немедленно оставил в трамвае. Я не удивился и не расстроился. В графе «Уроки» стояло «Оплачено». 
А рассказ этот о бабушкином великодушии и такте. Именно эти качества, к сожалению, все реже и реже встречаются в людях.
Այդ արտահայտության վրա նույնիսկ սատանան իմ հոգում սկսեց ծիծաղելԻսկ եսարդեն պատրաստ էին պայթել տեղումԲախտդ բերեց:
-Ես գնացի պետքարան,-փակելով իմ գնալու ճանապարհարտասանեցի եսդողդոջյուն ձայնով,  լի ամոթանքով և հիասթափությամբԳումարը չարիք էԵսխորտակվում եմ խաբեության մեջև ես երբեք երբեք… շարունակ մի մեծ ցուցակորնավարտվում է այսպիսի խոսքերով ,,երդվում եմ որ ոչ ոքի չեմ տա գումար պարտքայնքանինչքան պատրաստ եմ կորցնելՀենց այդպիսի մտքեր են պտտվում իմգլխումամբողջ վերադարձի ճանապարհը հիվանդանոցիցԿեսօրին հայրիկն տվեցինձ մի փոքրիկ գումարորն նա անում էր ամենօր և այդպես մեկ ամիս  հարցնում է:
-Երբ ես կասսան կոտրելու:
Ես զգացի ինձ ավելի վատՑուցակում ,,երբեք էլ,, խաբեությունը գտվնում էր առաջինտեղումիսկ պատմել հայրիկին կուտակումների ճակատագրի մասիններկայիսպարագայում կնշանակեր աղետՔիչ է լինում այնպիսի պահերբ դու պարզգիտակցում եսոր քո իրավիճակն անհույս էՍառած շրթունքներով ես ասեցի:
-Ես այն արդեն կոտրել եմայդ պատճառով էլ գումար էլ պետք չէ:
-Ինչքան և ինչպես ես հավաքել,- ուշադրությունը գրքին հետաքրքրվեց հայրիկը;
Նրա այնտարբերությունը այնպես էր նման փոթորիկորն պտտվում էր իմ հոգումայնպեսոր ինձ թվում էրայս հակադրությունը շոշափվելի և տեսանելի է անզենաչքովինչպես Շտրիլիցի օդապարիկն հայտնի կատակում:
-Քսան ռուբլի,-հույսն կորում էր ամեն մի բառում
-Ինչ ես արել այդ գումարը:
Ես հենց այդ պահին կարդում էին ,,Ջրհոր և ճոճանակը,, Էդվարդ ՊոՊատվածքումինկվիզիցիան ստեղծել էր մի սենյակորի պատերն նեղանում ենտանելով անմեղմարդուն անհատակ ջրհորի մեջ:
-Պարտքով տվել եմ,-բերանիցս թռավ պատասխանը:
Աստվածեթե նա չհարցնի ումես խոստանում եմ … դեընդհանուր առմամբամենինչ կանեմինչ ուզում ես:
-Ում,- հայրիկն գրքից շեղվեց և նայեց ինձ վրա անկեղծ հետաքրքրությամբ:
Աստված չկաՈհԵս իջեցրեցի իմ աչքերնփափկեցիչորացա և սկսեցիխոստովանել:
-Տատիկին:
Եվ ահա զանգեց հեռախոսնԵս վազեցի նրա մոտորպես ստրուկն տնակից:
-Ալո:
-Սանյա տատիկն էհայրիկն տանն էԵվ չմոռանաս իմ մոտ են քո քսան ռուբլինչմոռանաս վերցնելերբ հաջորդ ագամ կգաս:
-Այո ես չեմ տաքասելԻմ այտերից հնարավոր էր ծխելՀայրիկ քեզ են կանջում:
За время папиного разговора я стремительно почистил зубы, разделся, лег спать и, понимая, что не засну, стал учиться изображать спящего. Папа так и не 
заглянул. Я вошел в роль и вырубился.
Эпилог
Через два дня я заехал к бабушке, забрал деньги, положил их в варежку, которую немедленно оставил в трамвае. Я не удивился и не расстроился. В графе «Уроки» стояло «Оплачено». 
А рассказ этот о бабушкином великодушии и такте. Именно эти качества, к сожалению, все реже и реже встречаются в людях.
Հայրիկի խոսալու ընթացքում ես արագ լվացի իմ ատամներըհանվեցիպառկեցիքնելուև հասկացաոր չեմ կարող քնելսկսեցի սովորել  պատկերել մարդուն ովքնած էՀայրիկ այնդպես էլ չմտավԵս մտա դերի մեջ և քնեցի:
Էտիլոգ
Երկու օրից ես քնացի տատիկի մոտվերցրեցի գումարդրեցի այն ձեռնոցների մեջ,որն միամտորեն թողեցի տրամվայումԵս չզարմացա և չտխրեցի: ,,Դասեր,,սյունակում դրված էր ,,մուծած,, էԻսկ այս պատվածքն դա տատիկի մեծահոգությունըև նրբազգացության մասին էՀենց այդ որակն էոր ցավոքավելի ու ավելիհազվադեպ է հանդիպվում մարդկանց մոտ:

Комментариев нет:

Отправить комментарий